Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

3 ανισόρροποι Ρωμαίοι αυτοκράτορες που άφησαν ιστορία.

 
O Νέρων τραγουδάει ενώ η Ρώμη φλέγεται
 Πυρομανία, παιδεραστία, παράνοια, αιμομιξία και άλλα πολλά πικάντικα και ενδιαφέροντα μπορεί κανείς να ανακαλύψει, αν αφιερώσει λίγο χρόνο μελέτης στο τεράστιο αυτό κεφάλαιο της ιστορίας που λέγεται αρχαία Ρώμη και δε στα Ρωμαϊκά αυτοκρατορικά χρόνια. Για σειρά αιώνων ο ένας αυτοκράτορας διαδεχόταν τον άλλον και, όπως είναι φυσικό, ο καθένας είχε τα χούγια του. Πάμε να δούμε 3 τέτοιες ιδιαίτερες περιπτώσεις Ρωμαίων αυτοκρατόρων που έχουν μείνει στην ιστορία. Να επισημάνουμε προτού ξεκινήσουμε πως πολλές φορές είναι δύσκολο να ξεχωρίσουμε τον μύθο, τα κουτσομπολιά, τις φήμες από την ιστορική αλήθεια, αλλά οι παρακάτω ιστορίες και στοιχεία, μάλλον ανεκδοτολογικού χαρακτήρα, θα αναφερθούν για το ευχάριστο ή το spicy της υπόθεσης.

1. Ο παιδεραστής Τιβέριος(14-37μ.Χ.)
  Προς το τέλος της ζωής του(από το 26μ.Χ. και εξής) ο Τιβέριος χτυπημένος ο άνθρωπος από κάποιας μορφής ψυχολογική πίεση και κατάθλιψη αποσύρθηκε στο Κάπρι, ένα νησί στο Τυρρηνικό πέλαγος, να κάτσει ο άνθρωπος να ηρεμήσει και να χαλαρώσει. Ένα σωρό απίστευτες ιστορίες έχουν συνδεθεί με τα χρόνια του γήρατος του Τιβερίου και την παραμονή του στην εξοχική κατοικία του στο Κάπρι, πολλές μάλιστα από αυτές είναι ακατάλληλες για ανηλίκους. Συνέχεια μεθυσμένος στο κρασί, αυτός ο ξεδιάντροπος σάτυρος λέγεται πως εξανάγκαζε μικρά κορίτσια σε ανόσιες πράξεις, για να διασκεδάσει ο ίδιος. Όντας σκηνοθέτης στα πρώτα πορνό της εποχής προσλάμβανε νεαρά αγόρια και νεαρά κορίτσια και τα έβαζε να συνευρίσκονται σε ομάδες των τριών μπροστά του, ενώ απολάμβανε και την ''παρέα'' μικρών παιδιών τα οποία του άρεσε να κολυμπάνε μαζί του.

2. Ο πυρομανής Νέρων(54-68μ.Χ.)
  Ήταν το καλοκαιράκι του 64μ.Χ., όταν την νύχτα της 18ης προς 19η Ιουλίου ξέσπασε πυρκαγιά στα καταστήματα μιας εκ των πιο κεντρικών συνοικιών στην καρδιά της Ρώμης, η οποία εξαπλώθηκε γρήγορα και απείλησε την urbs aeterna. Σημαντικοί ναοί κάηκαν, μεγάλες καταστροφές σημειώθηκαν, κτίρια κάηκαν ολοσχερώς, ενώ οι Ρωμαίοι θρήνησαν και ανθρώπινες ζωές. Για 6 ολόκληρες ημέρες η Ρώμη βρισκόταν στο έλεος της φωτιάς. Όλες οι υποψίες για τον εμπρησμό και η ενοχή της καταστροφής έπεσαν κατευθείαν από πολλούς στον πυρομανή και παράφρωνα αυτοκράτορα Νέρωνα. Και εκείνος τι λέγεται ότι έκανε την ώρα που η πόλη και η κατοικία του παραδίνονταν στις φλόγες;  Στεκόμενος μπροστά από το ανάκτορό του το έβλεπε να καίγεται, ενώ μασκαρεμένος άρχισε να απαγγέλλει ωδές για την καταστροφή της Τροίας. Ε τι να κάνει, να κάτσει να σκάσει;

3. Ο παρανοϊκός Καλιγούλας(37-41μ.Χ.)
  Ο Καλιγούλας, διάδοχος του Τιβέριου, μας έχει απασχολήσει ξανά σε προηγούμενη ανάρτησή μας. Παρά το αρχικό καλό πρόσωπο που είχε δείξει στην αρχή της εξουσίας του, αφότου αρρώστησε βαριά(μάλλον από εγκεφαλίτιδα) φαίνεται πως του έστριψε λίγο κάποια βίδα στο μυαλό του. Διαφορετικά δεν εξηγείται αλλιώς γιατί όρισε ως ιερέα τον Incitatus, το αγαπημένο του άλογο ιπποδρομιών, τον οποίο μάλιστα σκόπευε να καταστήσει ύπατο και μέλος της ρωμαϊκής συγκλήτου(senatus). Αλλά να μου πεις, γιατί όχι;


 Για να μη χάσεις την επόμενη ανάρτησή μας, ακολούθησε το @epi_pantos στο facebook/instagram.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...