Σε προηγούμενο άρθρο μας ήρθαμε σε επαφή με μια ιστορία προδοσίας με πρωταγωνιστή έναν Ρωμαίο, η οποία σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό βρίσκεται στην σφαίρα του μύθου, μαζί με τον όποιο ιστορικό πυρήνα της. Αυτή τη φορά θα μεταφερθούμε πίσω στα πάτρια εδάφη μας και θα ασχοληθούμε με μια προσωποκότητα πέρα για πέρα ιστορικά υπαρκτή που τόσο στην εποχή της όσο και σήμερα δίχαζε και εξακολουθεί να διχάζει τους συμπολίτες της ή τους μελετητές.
Ο λόγος μας αφορά στον Αθηναίο Αλκιβιάδη, γιο του Κλινία και ανιψιό του Περικλή. Ο Αλκιβιάδης (450-404π.Χ.) υπήρξε σημαντικός πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης της Αθήνας. Ήταν ένας χαρισματικός άνθρωπος όσον αφορά τις επιδόσεις του και τις ικανότητές του στα στρατιωτικά, πολιτικά και αθλητικά θέματα, ενώ φαίνεται πως ήταν ιδιαίτερα όμορφος και ευείδης. Ως εκ τούτου είχε αποκτήσει φανατικούς οπαδούς και θαυμαστές. Θα λέγαμε πως ήταν ένας celebrity της εποχής που είχε συγκεντρώσει αρκετούς fans. Συγχρόνως, όμως, διέθετε και ορκισμένους εχθρούς και αντιπάλους. Ο λόγος φαίνεται να είναι ο χαρακτήρας του και συνολικά η συμπεριφορά του στην ιδιωτική του ζωή. Πολύ πιθανόν να ήταν ιδιαίτερα φιλήδονος και αρεσκόταν να κάνει μια πολύ ακόλαστη και πολυδάπανη προσωπική ζωή, να διασκεδάζει με τους φίλους του και με εταίρες, ενώ συμπεριφερόταν αλαζονικά. Σε κάθε περίπτωση η δημοτικότητά του, αρνητική ή θετική, ήταν στα ύψη, ειδικά αφότου κέρδισε 3 βραβεία στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
 |
| O Σωκράτης διδάσκει τον Αλκιβιάδη |
Εκείνο, όμως, που αρχιχά μας ενδιαφέρει περισσότερο στο πλαίσιο της πραγμάτευσής μας είναι η πολιτική/στρατιωτική του δραστηριότητα. Ο Αλκιβιάδης συνιστά μια ιστορική μορφή που, όπως και πολλές άλλες, συνδέεται με ένα ιστορικό γεγονός που συντάραξε ολόκληρη την Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια του 5ου αι. π.Χ.: τον λεγόμενο Πελοποννησιακό Πόλεμο(431-404π.Χ.). Με λίγα λόγια o πόλεμος αυτός ήταν μια εμφύλια σύγκρουση με βασικούς πρωταγωνιστές τους Αθηναίους, τους Σπαρτιάτες και τους συμμάχους τους. Τι ρόλο διαδραμάτισε σε αυτόν τον πόλεμο ο Αλκιβιάδης και πως κατέληξε να γίνει προδότης της πόλης και της πατρίδας του;
Για να δώσουμε απάντηση πρέπει να μεταφερθούμε στην Αθήνα του 415 π.Χ. Θεωρητικά έχει συμφωνηθεί από το 421 ειρήνη(η λεγόμενη Νικίειος Ειρήνη) και εκεχειρία ανάμεσα στις δύο αντιμαχόμενες πλευρές, η οποία ωστόσο παραβιάζεται εκατέρωθεν. Οι Αθηναίοι έχουν συλλάβει και αποφασίσει ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο και μεγαλειώδες σχέδιο υπό την σημαντκή επιρροή του Αλκιβιάδη που ήταν οπαδός του αθηναϊκού ηγεμονισμού και ιμπεριαλισμού: την Σικελική εκστρατεία. Οι προετοιμασίες για την εκστρατεία έχουν ξεκινἠσει και ηγέτης της έχει οριστεί ο Αλκιβιάδης. Μόλις, όμως, ξεκινάει, ξεσπάει στην Αθήνα ένα φοβερό σκάνδαλο! Ερμαϊκές στήλες, στήλες δηλαδή του Ερμή που ήταν τοποθετημένες σε σταυροδρόμια ως οδοδείκτες ή αφιερώματα, βρίσκονται ακρωτηριασμένες. Πρόκειται για πρώτης τάξεως ιεροσυλἰα και φημολογείται πως την διέπραξε μια ομάδα μεθυσμένων νέων, οι οποίοι λοιδορούσαν και παρωδούσαν και τα Ελευσίνια Μυστήρια. Έτσι, το μυαλό πολλών πηγαίνει στο άτακτο παιδί της Αθήνας, τον Αλκιβιάδη. Θεωρείται ύποπτος και οι Αθηναίοι τον ανακαλούν από την εκστρατεία, για να δικαστεί.
 |
| Ερμαϊκή στήλη |
Εκείνος αντιλαμβανόμενος πως ήταν πολύ πιθανόν να καταδικαστεί σε θάνατο καταφέρνει να αποδράσει και καταφεύγει στην Σπάρτη, στον θανάσιμο εχθρό της Αθήνας εκείνη την εποχή, αναζητώντας άσυλο. Οι Λακεδαιμόνιοι τελικά τον δέχονται και του παρέχουν καταφύγιο, ενώ εκείνος υπηρετεί τον Σπαρτιάτη βασιλιά Άγη ως στρατιωτικός σύμβουλος παρέχοντας πληροφορίες, επιβλέποντας ή προτείνοντας επιχειρησιακά σχέδια εναντίον της Αθήνας.
 |
| Η πορεία του αθηναϊκού στόλου στη Σικελία |
Σύντομα, όμως, ξεσπάει ένα νέο σκάνδαλο. Ο Αλκιβιάδης φαίνεται πως συνάπτει ερωτική σχέση με την γυναίκα του Άγη, την Τιμαία. Όταν ξεσκεπάστηκε η σκανδαλώδης αυτή σχέση, όπως είναι αναμενόμενο, ο Αλκιβιάδης χάνει την εμπιστοσύνη των Σπαρτιατών, νοιώθει πως δεν είναι ασφαλής. Έτσι, αποφασίζει να διαφύγει και να στραφεί στην Περσία(412π.Χ.), μεγάλη δύναμη της εποχής, με την οποία στις αρχές του αιώνα είχαν συγκρουστεί οι Έλληνες. Ο Αλκιβιάδης κερδίζει την εμπιστοσύνη του σατράπη Τισσαφέρνη, ο οποίος παρέχει οικονομική στήριξη στις πελοποννησιακές δυνάμεις, και του παρέχει σημαντικές συμβουλές σχετικά με το πως πρέπει η Περσία να κινηθεί και να διαχειριστεί την υπόθεση του Πελοππονησιακού πολέμου. Απώτερος σκοπός του είναι να αποδυναμωθούν οι δυνάμεις των Αθηναίων και των Σπαρτιατών, ώστε στη συνέχεια να χρησιμοποιήσει την υποτιθέμενη επιρροή που είχε ο ίδιος στους Πέρσες, για να πετύχει την αποκατάστασή του και την ανάκλησή του στην Αθήνα.
Τελικά μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να γίνει δεκτή η επιστροφή του μέσα από δολοπλοκίες ,συνωμοσίες και την πραξικοπηματική επιβολή μιας ολιγαρχικής κυβέρνησης ένας Αθηναίος στρατιωτικός, ο Θρασύβουλος, πείθει τους Αθηναίους να ψηφίσουν την αποκατάσταση και ανάκληση του Αλκιβιάδη, διότι είχε δημιουργήσει τις εντυπώσεις στους Αθηναίους πως με την επιρροή που διέθετε στον Τισσαφέρνη θα μπορούσε να εξασφαλίσει για την Αθήνα την σύμπραξη και την υποστήριξη των Περσώνν.
Μετά από την ανάκλησή του συνέχισε τις στρατιωτικές και διπλωματικές του ενέργειες. Η τελευταία μάχη στην οποία παρείχε συμβουλές ήταν η ναυμαχία τους Αιγός ποταμούς, στην οποία οι Αθηναίοι ηττήθηκαν. Ύστερα από την ναυμαχία στους Αιγός ποταμούς βρήκε καταφύγιο στην Φρυγία, κοντά στον σατράπη Φαρνάβαζο.
 |
| Ο θάνατος του Αλκιβιάδη |
Όπως και στην περίπτωση του Κοριλανού, έτσι και στην περίπτωση του Αλκιβιάδη πολλές λεπτομέρειες και γεγονότα σχετικά με το τέλος και τον θάνατό του παραμένουν σκοτεινά και ασαφή, καθώς υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις και αναφορές.
Για να μη χάσεις την επόμενη ιστορία προδοσίας από τον αρχαίο κόσμο, ακολούθησε τώρα το @epi_pantos στο facebook/instagram!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου