Τι να πρωτοπεί κανείς όταν καλείται να μιλήσει για το φαινόμενο αυτό που αποκαλείται γλώσσα. Η γλώσσα είναι ιδιαίτερα σημαντική για τον άνθρωπο από ποικίλες όψεις. Από την μία μεριά αποτελεί το βασικό μέσο της ανθρώπινης επικοινωνίας. Από την άλλη συνδέεται άμεσα με την ταυτότητα του κάθε ανθρώπου(εθνική. τοπική, κοινωνική). Κυρίως λόγω του δεύτερου αυτού παράγοντα η γλώσσα συνιστά ένα φαινόμενο, ένα θέμα που παρουσιάζει και ιδεολογική φόρτιση, με αποτέλεσμα να έχουν διαμορφωθεί διάφορες προκαταλήψεις, εσφαλμένες αντιλήψεις και μύθοι τόσο σχετικά με την γλώσσα όσο και με την κατεξοχήν επιστήμη που την μελετάει, την γλωσσολόγία. Πάμε, λοιπόν, να δούμε διάφορους μύθους γύρω από το φαινόμενο της γλώσσας, οι οποίοι θα δημοσιεύονται σε συνέχειες ανά τακτά χρονικά διαστήματα κάθε εβδομάδα.
1. Ορισμένες γλώσσες είναι καλύτερες ή ανώτερες από τις άλλες.
Μια από τις πιο διαδεδομένες προκαταλήψεις παγκοσμίως, ειδικά μάλιστα στην δική μας γλωσσική κοινότητα για λόγους που δεν είναι της παρούσης. Η εσφαλμένη αυτή πεποίθηση οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι ορισμένες γλώσσες αναδείχθηκαν σε κλασικές χάρη στα αθάνατα έργα που διέσωσε η γραπτή παράδοση, με αποτέλεσμα αυτές να στολιστούν με το στεφάνι της υπέρτατης αίγλης και δόξας. Φυσικά κανείς δεν αμφισβητεί την απαράμιλλη σπουδαιότητα και την ποιότητα των έργων που παρήχθησαν στις λεγόμενες κλασικές γλώσσες(πχ τα Λατινικά, τα Ελληνικά, τα Σανσκριτικά). Η συνεισφορά τους στην πορεία εξέλιξης της ανθρωπότητας είναι ανεκτίμητη. Ωστόσο, το σφάλμα στο οποίο προβαίνουν μέλη διάφορων γλωσσικών κοινοτήτων είναι να αποδίδουν αυτήν την σπουδαιότητα στο γλωσσικό όργανο που χρησιμοποιήθηκε και όχι στους συγγραφείς αυτών. Η σχέση που ισχύει είναι ακριβώς η αντίθετη. Δεν είναι η γλώσσα εκείνη που δημιούργησε αξεπέραστα και σπουδαία έργα αλλά οι συγγραφείς τους, το πνεύμα τους. Η ανεπτυγμένη διανόηση ορισμένων ανθρώπων υπήρξε εκείνη που τους δημιούργησε την ανάγκη να καλλιεργήσουν περισσότερο την γλώσσα και να εκμεταλλευτούν τις δυνατότητές της στο έπακρο, για να εκφράσουν και να αποτυπώσουν στον λόγο με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια αυτά που σκέφτονταν και ήθελαν να πουν. Τα λαμπρά πνεύματα και μυαλά είναι αυτά που παρήγαν λαμπρά ἐργα και όχι η γλώσσα. Ένας Κικέρωνας και ένας Αριστοτέλης θα δημιουργούσαν τα έργα τους οποιαδήποτε και αν ήταν η μητρική γλώσσα τους.
Κάθε γλὠσσα εγγενώς μπορεί να καλλιεργηθεί σε οποιονδήποτε, μικρότερο ή μεγαλύτερο, βαθμό κρίνουν οι ομιλητές της ότι χρειάζεται, για να εκφράσουν τις σκέψεις και τις ιδέες που επιθυμούν. Δεν είναι μία γλώσσα καλύτερη από μια άλλη. Απλώς κάθε γλώσσα επιτελεί ορισμένες λειτουργίες και, επομένως, αναπτύσσεται και καλλιεργείται ανάλογα με τις λειτουργίες και τις ανάγκες που καλείται να αντιμετωπίσει. Φυσικά αυτό δεν αποκλείει τις προσωπικές αισθητικές προτιμήσεις του καθενός στην μία ή στην άλλη γλώσσα.
✔Για να μη χάσεις τη συνέχεια, ακολούθησε και ΕΣΥ ΤΩΡΑ το @epi_pantos στο facebook/instagram.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου