Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

E-book ή έντυπο βιβλίο; Το αιώνιο δίλημμα

 

Αν είσαι βιβλιόφιλος, βιβλιοφάγος, βιβλιο- εξολοθρευτής ή, κοινώς, εραστής των βιβλίων, σίγουρα θα έχεις βρεθεί αντιμέτωπος με το δίλημμα: e-book ή έντυπο βιβλίο; Μια αντίστοιχη συζήτηση έλαβε χώρα πριν λίγες μέρες μέσω του instagram και σ’ αυτο το περιβάλλον, το “Επί παντός” blog, με τα έντυπα βιβλία να λαμβάνουν την πρωτεύουσα θέση στις προτιμήσεις των αναγνωστών. 


Οι πιο ρομαντικοί ψηφίζουν δαγκωτό το έντυπο, καθώς είναι αυτό που τους προσφέρει την αίσθηση της παραδοσιακής τελετουργίας που αντικατοπτρίζει το διάβασμα. Το βιβλίο είναι εμπειρία, ολιστική εμπειρία για την ακρίβεια. Κρατώντας το στα χέρια σου βουτάς μέσα στον κόσμο του, καθώς τη στιγμή που γυρνάς την κάθε σελίδα ξεδιπλώνεται μπροστά σου ένας ολόκληρος κόσμος. Ακόμη και η μυρωδιά του τυπωμένου χαρτιού, ο ήχος του ξεφυλλίσματος, η εξερεύνηση των σελίδων του σε οδηγεί στο να το κάνεις “κτήμα” σου. Έρχεσαι σε άμεση αλληλεπίδραση με κάθε λέξη, έχεις την ευκαιρία να σημειώσεις όλα εκείνα που σε άγγιξαν για να τα βρίσκεις εύκολα κάθε φορά που νιώθεις την ανάγκη να βρεις καταφύγιο στις σελίδες των βιβλίων που σου άλλαξαν, έστω και λίγο, τον τρόπο σκέψης και δράσης σου. Άλλοι πάλι τα διατηρούν ανέγγιχτα, σαν ιερά αντικείμενα. Όπως κι αν διαχειρίζεσαι το οποιοδήποτε βιβλίο, ένα είναι σίγουρο: στέκεσαι απέναντί του και βουτάς με τον τρόπο σου σ’ αυτο.

Βέβαια, σε μια εποχή που σχεδόν όλα έχουν ηλεκτρονική μορφή θα ήταν δύσκολο να γλιτώσει και το βιβλίο απ’ αυτή την τάση. Ενδεχομένως δε θα έπρεπε να ‘χει γλιτώσει κιόλας· μπορεί το κάθε βιβλίο να φαίνεται ως κάτι παγιωμένο, από την άποψη ότι έχουν γραφτεί κάποιες συγκεκριμένες σελίδες με την υπογραφή του εκάστοτε συγγραφέως, αλλά μάλλον η πραγματικότητα διαφέρει. Πρόκειται για ζωντανό οργανισμό που μπορεί οι σελίδες του να μη μεταβάλλονται γλωσσικά, αλλά μετουσιώνονται νοηματικά ανάλογα με την εποχή και στην προκειμένη και μορφολογικά, καθώς πλέον μιλάμε για ηλεκτρονικές σελίδες (αν και δεν τις λες και ξεκούραστες στην όραση).

Όποιας μορφής ακόλουθος κι αν είσαι, το σίγουρο είναι ότι τη στιγμή του διαβάσματος  προσηλώνεσαι πνευματικά και ενεργοποιείς όλες σου τις αισθήσεις. Ακόμη κι αν σε ένα βιβλίο σε τράβηξε το εξώφυλλό του, σίγουρα η τελική σου κρίση δε διαμορφώθηκε βάσει αυτού. Είναι αποτέλεσμα εσωτερικής πάλης με τα υπάρχοντα ιδανικά σου και όλα εκείνα τα εναύσματα που λαμβάνεις από τον μαγικό κόσμο που ξεδιπλώνεται στα χέρια σου. 


Συντάκτης: Μαρία Πατηνιώτη, φοιτήτρια Επικοινωνίας και ΜΜΕ.


✔Για να μη χάσεις το επόμενο άρθρο, ακολύθησε τώρα το @epi_pantos στο facebook/instagram.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...