«ΤΟΣΤ ΖΑΜΠΟΝ» του Charles Bukowski

 

Άναψα τσιγάρο και άρχισα να κατεβαίνω το λόφο. Ήμουν άραγε ο μόνος που τον τρέλαινε αυτό το ανέλπιδο μέλλον;[1]

  Η ματαιότητα του να σχεδιάζεις το μέλλον σου, ενώ δεν έχεις βάλει σε τάξη το παρόν. Η παραδοξότητα του να προσπαθείς να είσαι αυτό που περιμένουν οι άλλοι από εσένα. Η μοναξιά που δεν την επιλέγεις, αλλά καταλήγεις να την προτιμάς. Ο Χένρι Τσινάσκι δεν έμαθε ποτέ να λάμπει. Όποιες πιθανότητες έχει να γίνει κάτι παραπάνω από ένας απλός άνθρωπος φεύγουν μέσα απ’ τα χέρια του. Όμως δε μεμψιμοιρεί. Απλά ζει. Επιβιώνει. Κι αυτό είναι το νόημα στο τέλος.

  Ένας από τους πλέον αντισυμβατικούς σύγχρονους συγγραφείς, γράφει για έναν απόκληρο, έναν τυχοδιώκτη, όπως θα τον χαρακτήριζε κάποιος σκληρός άνθρωπος ή κάποιος που δε γνωρίζει τους παράγοντες που τον έκαναν τόσο κυνικό. Αλλά ποιος δε θα διαβάσει το «Τοστ Ζαμπόν» και δε θα αγαπήσει τον πρωταγωνιστή του, το alterego του Bukowski, τον Χένρι. Ένα αγόρι που μεγάλωσε σε ένα ακατάλληλο περιβάλλον, με έναν πατέρα που τον κακοποιούσε συστηματικά και με μια μητέρα ανίκανη να τον προστατέψει από την οργή και τη μανία που δέχονταν και η ίδια από το σύζυγό της.

  Στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα, ο αναγνώστης θα γνωρίσει τον Χένρι από μικρή ηλικία, θα τον ακολουθήσει στην πορεία της εφηβείας και της ενηλικίωσης, όταν θα προσπαθεί να βρει τον εαυτό του μέσα στις χαοτικές δεκαετίες του 1920-1940, εκεί που η οικονομική κρίση κι ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ταλανίζουν την Αμερική. Ο Χένρι, χωρίς κάποια στήριξη, θα χρειαστεί να μεγαλώσει και να αντιμετωπίσει τις προσωπικές του ανασφάλειες και να ζήσει σε έναν σκληρό κόσμο.

Ο συγγραφέας Charles Bukowski

  Μια καλπάζουσα ακμή σε όλο του το σώμα θα τον κάνει να χάσει την αυτοπεποίθησή του για την εμφάνισή του και θα ακολουθήσει πολύ σκληρές και πειραματικές θεραπείες. Η οικογένειά του θα είναι αντίπαλος κι όχι σύμμαχος, ενώ όταν θα αποκολληθεί βίαια από το δεσμό του με τους γονείς του, ο Χένρι θα στραφεί στο ποτό και στις χειρωνακτικές δουλειές προκειμένου να βγάζει τα προς το ζην.

  Η ποίηση και τα διηγήματα που θα γράφει από νεαρός θα μένουν ανεκμετάλλευτα για καιρό. Ο πατέρας του θα προσπαθεί να βρει την κλίση που έχει ο γιος του και δε θα σταματήσει να τον ελέγχει και να χειροδικεί, μέχρι που ο Χένρι θα αποφασίσει ότι κανείς δεν μπορεί να τον επηρεάσει και να τον βλάψει. Οι γυναίκες και το αλκοόλ θα γίνουν τα πάθη του, χωρίς όμως να βρίσκει ουσιαστικό καταφύγιο σε αυτά. Όταν ο πόλεμος θα αρχίσει, ο Χένρι θα αποστασιοποιηθεί, παρά τις όποιες πιέσεις από τον κοινωνικό του περίγυρο, ώστε να ενταχθεί στον αγώνα της πατρίδας του.

  Ο μυθιστοριογράφος αποδίδει ένα χρονογράφημα, τη νεανική ιστορία του χαρακτήρα του Χένρι με ωμότητα, αλλά ταυτόχρονα με λογοτεχνική δεινότητα. Πρόκειται για έναν παρία, που δεν ταιριάζει πουθενά, με προσωρινούς φίλους και χωρίς πραγματικό έρωτα, έχοντας ζήσει ξέφρενες κι άγριες στιγμές από την παιδική του ηλικία μέχρι την ενηλικίωσή του, όπου και η αφήγηση λήγει. Τα σκοτεινά μονοπάτια που ακολουθεί στη ζωή δείχνουν μονόδρομος και η στάση του στη ζωή δε θα μπορούσε να είναι άλλη, παρά μετριοπαθής ή απαθής. Η Μεγάλη Ύφεση τον επηρεάζει, αλλά δεν τον καθορίζει μέσα του.

  Ο Χένρι θα γράφει και θα διαβάζει και θα είναι ελεύθερος για όσες στιγμές παραδίδεται στην τέχνη της λογοτεχνίας. Όμως ποιος είναι πραγματικά ελεύθερος, όταν δεν κοιτάζει κατάματα τα προβλήματα και καταπνίγει όσα τον κατατρώγουν; Μπορεί να είναι πραγματικά ευτυχισμένος ένας άνθρωπος που ανέκαθεν περιθωριοποιούταν και δε γνώρισε στοργή; Τελικά τι έχει νόημα; Μήπως απλά να συνεχίσεις την πορεία σου και να μην τα παρατάς, ακόμη κι αν δεν ξέρεις πού θα καταλήξεις;

Ø      ✔BukowskiCharles, Τοστ Ζαμπόν, μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας, εκδόσεις γράμματα, Αθήνα 1990

Ø   ✔BukowskiCharles, Τοστ Ζαμπόν, μετάφραση: Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2013

Συντάκτης: Χάρης Μποϊντάς, φοιτητής Φιλολογίας

✒Για να μη χάσεις την επόμενη βιβλιοπαρουσίαση, ακολούθησε τώρα το @epi_pantos στο facebook/instagram.

---

[1]Bukowski, Τοστ Ζαμπόν, σελ. 274, 1990