Η αθυροστομία, η βωμολοχία, ο υβριστικό λόγος μιας γλώσσας, κοινώς τα βρισίδια ή τα μπινελίκια της, κατέχουν πολύ περισσότερες λειτουργίες από αυτές που νομίζουμε αν καθίσουμε και σκεφτούμε, χωρίς να περιοριζόμαστε μόνο στην προφορική και καθημερινή μας επικοινωνία. Η πιο εμφανής λειτουργία τους φυσικά είναι η έκφραση της συναισθηματικής φόρτισης του ομιλούντος(για παράδειγμα η βωμολοχία και οι ύβρεις μπορεί να προσδίδουν πιο επιθετικό ή προσβλητικό τόνο στην ομιλία κάποιου και να εκφράζουν θυμό, οργή, αγανάκτηση κ.α.). Στον χώρο του θεάτρου πάλι, στην κωμωδία και στον σύγχρονο είδος του stand-up comedy, συχνά χρησιμοποιούνται ως κωμικός παράγοντας, ως στοιχείο δηλαδή η χρήση του οποίου έχει ως σκοπό την πρόκληση γέλιου στο ακροατήριο.
Η ανθρώπινη γλώσσα είναι ένα πολύπλοκο και πολυσύνθετο φαινόμενο με πολλές πτυχές που αξίζουν να τύχουν της προσοχής μας. Μετά, λοιπόν, από αυτές τις εισαγωγικές σκέψεις και παρατηρήσεις μου έχει το ενδιαφέρον του να δούμε την ετυμολογία μερικών εκ των πιο γνωστών και συχνά χρησιμοποιούμενων βρισιών της ελληνικής.
1. μαλάκας
Η πιο διάσημη, εθνική θα έλεγα, βρισιά της ελληνικής. Σχηματίστηκε από την μεσαιωνική λέξη η μαλάκα(αποτελούσε είδος χλωρού τυριού), που με τη σειρά της είναι η ουσιαστικοποιημένη μορφή του επιθέτου μαλακός.
2. καριόλα
Η λέξη αυτή στην αρχική σημασία της δηλώνει το παλαιού τύπου μεγάλο ξύλινο κρεβάτι. Προέρχεται από το ιταλικό carriola, που σημαίνει το μικρό κρεβάτι, και ανάγεται στην λατινική λέξη carrus που σημαίνει άμαξα, κάρο.
3. κάργια
Έστι αποκαλούμε την μοχθηρή, πανούργα ή ζηλιάρα γυναίκα, ενώ στην αρχική της σημασία δηλώνει την καλοιακούδα. Προέρχεται από την τουρκική λέξη karga, που σημαίνει κοράκι.
4. φλώρος
Άλλη μια βρισία που στην αρχική της σημασία δηλώνει ένα ζώο και συγκεκριμένα ένα ωδικό πτηνό με μελωδικό κελάηδημα, λαμπερό ελαιοπράσινο φτέρωμα και με μεγάλες κίτρινες κηλίδες στις φτερούγες και στην ουρά. Ως προς τη ετυμολογία του προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ουσιαστικό χλωρίων(γεν.-ωνος) που δήλωνε το ίδιο πτηνό.
5. πουτάνα
Ποιος θα το περίμενε ότι η συγκεκριμένη βρισιά για να φτάσει στα ελληνικά έπρεπε να ταξιδέψει μέσα από πολλές γλώσσες πολλούς αιώνες! Προέρχεται από το ιταλικό puttana, το οποίο προέρχεται από το γαλλικό putain, ενώ αυτό με την σειρά του ανάγεται στο λατινικό επίθετο putidus(σημαίνει σάπιος, βδελυρός, αηδιαστικός) και το ρήμα puteo(σημαίνει είμαι σάπιος ή μολυσμένος).
Για να μη χάσεις το επόμενο post, ακολούθησε τώρα και εσύ το @epi_pantos στο facebook/instagram!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου