Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κακοκαιρία Μήδεια: ποια ήταν τέλος πάντων η Μήδεια;

 

Ερυθρόμορφος αμφορέας από την Κύμη της Καμπανίας, 330-320 π.Χ.

  Ήδη από τις πρώτες πρωινές ώρες ξεκίνησε η επέλαση της Μήδειας και στην Αττική, που τις τελευταίτες μέρες σαρώνει την Ελλάδα με τις χιονοπτώσεις και το ψύχος της(είδαμε άσπρη μέρα μέσα στην καραντίνα!). Και εδώ προκύπτει το ερώτημα: γιατί  ονομάζουμε κακοκαιρίες με τέτοια ονόματα; Ποια ήταν τέλος πάντων η Μήδεια στην μυθολογία, από την οποία πήρε και το όνομα της η κακοκαίρια που πλήττει την Ελλάδα; Σου έχω την απάντησει εσένα που δε ξέρεις. Αν πάλι γνωρίζεις από μυθολογία, θα σου φρεσκάρω λίγο την μνήμη.
  Η Μήδεια που λές ήταν μια πριγκίπισσα, κόρη του βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη. Μητέρα της, ανάλογα με την εκάστοτε εκδοχή του μύθου, ήταν ή η Ωκεανίδα Ιδυία ή η θεά Εκάτη(σσ: η θεά που προστατεύει τις μάγισσες). Φαίνεται πως στο γενεαλογικό της δέντρο συνδέεται και με την μάγισσα Κίρκη, που πάλι άλλη εκδοχή την εμφανίζει ως θεία της ή αδελφή της. Όπως και να έχει, ήδη από την αττική τραγωδία(βλ. Ευριπίδη) η Μήδεια εμφανίζεται με τον ρόλο της μάγισσας, στοιχείο που στα ελληνηστικά και στα ρωμαϊκά χρόνια ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο.
  Η Μήδεια ανήκει και αυτή στη χορεία εκείνων των μυθολογικών ηρωίδων που ανέπτυξαν ένα ερωτικό ειδύλλιο με κάποιον ξένο, αλλά δυστυχώς το love story τους είχε άσχημη και τραγική κατάληξη. Συγκεκριμένα ερωτεύτηκε τον Ιάσονα, αρχηγό της Αργοναυτικής Εκστρατείας, όταν πάτησε το πόδι του στην Κολχίδα. Χωρίς την πολύτιμη βοήθειά της ο Ιάσονας δε θα μπορούσε να πάρει το Χρυσόμαλο δέρας. Εκείνη για την βοήθεια που θα του παρείχε τον έβαλε να της υποσχεθεί ότι θα την παντρευόταν, αν το διάβημά του είχε επιτυχία. Εκείνος της υποσχέθηκε γάμο, αλλά αργότερα την πρόδωσε όπως θα δούμε.
Η Μήδεια του Ντελακρουά

  Για να μην πολυλογώ,ο Ιάσονας παίρνει το χρυσόμαλο δέρας, η Μήδεια αποφασίζει να προδώσει και να εγκαταλείψει τον πατέρα της(η πολιτική του οποίου ήταν βάσει κάποιας παράδοσης να σκοτώνει όποιον ξένο έφτανε στην χώρα του, πολιτική στην οποία ήταν αντίθετη η κόρη του) και να επιβιβαστεί στο πλοίο μαζί με τον εραστή της. Μάλιστα πήρε ως όμηρο τον αδελφό της Άψυρτο και δε δίστασε να τον σκοτώσει, να τον κομματιάσει και να σκορπίσει τα μέλη του στην θάλασσα, για να καθυστερήσει την καταδίωξή της από τον πατέρα της.
  Το ζευγάρι κατατρεγμένο το σκάει(η Μήδεια καταζητούταν και καταδιωκόταν, για να τιμωρηθεί για το έγκλημά της) και μετά από μια στάση στην Ιωλκό, όπου η Μήδεια με δόλο σκότωσε τον Πελία πείθοντας τις κόρες του να τον τεμαχίσουν και να τον βράσουν δήθεν για να γίνει πάλι νέος, πάνε να ζήσουν στην Κόρινθο.  Εκεί ζουν για ένα διάστημα ευτυχισμένοι, έως ότου ο Ιάσονας την προδίδει και την εγκαταλείπει για να παντρευτεί την Γλαύκη, κόρη του βασιλιά Κρέοντα. Η Μήδεια εξορίζεται από τον Κρέοντα και γεμάτη μανία και θυμό αποφασίζει την εκδίκησή της. Βούτηξε ένα χιτώνα, μαζί με στολίδια και κοσμήματα μέσα σε δηλητήριο και το έστειλε ως δώρο γάμου στην αντίζηλό της, η οποία με το που το φόρεσε κυκλώθηκε από μια φωτιά, κάηκε και πέθανε. Στη συνέχεια διέπραξε το αποτρόπαιο έγκλημά της σκοτώνοντας τα ίδια της τα παιδιά μέσα στον ναό της Ήρας.
Η Μἠδεια του Frederick Sandys

  Έπειτα η Μήδεια κατέφυγε στην Αθήνα με ένα άρμα που το έσερναν φτερωτά άλογα. Εκεί συνδέθηκε με τον Αιγέα και απέκτησε έναν γιο, τον Μήδο. Πήγε όμως να θανατώσει τον Θησέα, όταν αυτός ήρθε στην Αθήνα για να τον αναγνωρίσει ο πατέρας του, εξορίστηκε και κατέφυγε στην Ασία μαζί με τον γιο της Μήδο. Το τέλος της είναι σκοτεινό.
  Πηγές σχετικά με τον μύθο της Μήδειας υπάρχουν αρκετές. Αναφέρω ενδεικτικά τις ομώνυμες τραγωδίες του Ευριπίδη και του Σενέκα, το έπος Αργοναυτικά του Απολλώνιου Ρόδιου, οι Metamorphoses και οι Heroides του Οβιδίου.

Για να μη χάσεις το επόμενο mythology talk άρθρο, ακολούθησε τώρα το @epi_pantos στο facebook/instagram.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...