Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είμαστε οι στόχοι μας!

  


   Η καθημερινότητά μας θα μπορούσε να παρομοιαστεί με ένα καλειδοσκόπιο· η μία στιγμή διαδέχεται την άλλη και επί του συνόλου συντίθεται ένα ταξίδι διαφορετικών πτυχών και οπτικών. Στο πλαίσιο αυτό θέτουμε προκλήσεις, με τις οποίες άλλοτε ασχολούμαστε μακροπρόθεσμα -άρα μετουσιώνονται σε στόχους- και άλλοτε τις εγκαταλείπουμε άδοξα. 

Είναι δεδομένο ότι θα σου ‘χει τύχει να νομίζεις ότι έχεις αποφασίσει να ενσωματώσεις στο πρόγραμμά σου το οτιδήποτε, από το “Δευτέρα ξεκινάω δίαιτα” μέχρι επαγγελματικές προσδοκίες και εν τέλει βραχυπρόθεσμα να αλλάζεις πορεία και να τις εγκαταλείπεις. Αυτό συνέβη γιατί οι προσδοκίες αυτές δεν έγιναν στόχοι· και για την ακρίβεια δεν έγιναν SMART στόχοι.

Μέσω του ακρωνυμίου SMART ορίζεται ότι οι στόχοι πρέπει να ναι “Specific”-δηλαδή πλήρως συγκεκριμένοι και ξεκάθαροι προκειμένου να εστιάσεις σ’ αυτούς- συνεπώς και “Measurable”, να μπορείς να ελέγχεις την πρόοδό σου ούτως ώστε αφενός να νιώθεις την ικανοποίηση ότι κινείσαι στη σωστή κατεύθυνση και αφετέρου να χεις το κίνητρο να συνεχίσεις. Στην ακολουθία του ακρωνυμίου συναντάμε το “Achievable” που σημαίνει εφικτός. Μη φοβηθείς να θέσεις φιλόδοξους στόχους, αρκεί να είναι ρεαλιστικοί και να επιτρέπουν οι συνθήκες την ενσωμάτωσή τους στην καθημερινότητά σου. 

Εν συνεχεία, πρέπει να σκεφτείς αν ο στόχος σου είναι “Relevant”, σχετικός με τον ίδιο σου τον εαυτό. Αν το οτιδήποτε διαρκώς σε φορτίζει, σε αγχώνει και σε πιέζει μάλλον πρέπει να το επανεξετάσεις. Το τελευταίο στοιχείο ενός SMART στόχου είναι το “Time abound”, δηλαδή χρονικά προσδιορισμένος. Βέβαια, δε χρειάζεται να κυνηγάς τον χρόνο γιατί θα καταλήξεις έρμαιο αυτού. Άδραξε τον, όρισε ποια χρονική περίοδο επιθυμείς να ασχοληθείς με τον στόχο σου και χρησιμοποίησέ τον προς όφελός σου.  

Έχοντας θέσει, λοιπόν, τα απαραίτητα πλαίσια οριοθέτησης των στόχων σου θα μπορέσεις να δημιουργήσεις τη δική σου οικολογία στόχων. Προτεραιότητα είναι -και πρέπει να είναι- ο εαυτός σου, γι’ αυτό του χρωστάς να τα ισορροπείς όλα, από τις στιγμές χαλάρωσης μέχρι τις στιγμές σκληρής δουλειάς. Αν δε συμβεί αυτό, φλερτάρεις με το μποτιλιάρισμα των στόχων σου και το σαμποτάρισμα του εαυτού σου. Έχοντας πείσμα, πίστη στον εαυτό σου, αλλά και απουσία φόβου, θα καταφέρεις σίγουρα να διαμορφώσεις τη δικιά σου οικολογία στόχων.

Όλα αυτά στη θεωρία μπορεί να ακούγονται εύκολα, αλλά και στην πράξη μπορούν να γίνουν εξίσου εύκολα. Το κλειδί του να κερδίσεις το πείσμα και την πίστη στον εαυτό σου είναι η αποδέσμευση από τον φόβο. Στο κυνήγι των στόχων σου είναι δεδομένο ότι θα προκύψουν εμπόδια, αλλά τίποτα άξιο δεν πρόκειται να κερδίσεις εάν δεν τα καταπολεμήσεις. Αν κάτσεις και σκεφτείς το οτιδήποτε για το οποίο είσαι περήφανος, θα συνειδητοποιήσεις πως στον δρόμο προς την επίτευξή του συνάντησες αναποδιές, οι οποίες -έστω και ασυνείδητα- λειτούργησαν ως ευνάσματα που μετουσίωσες σε δρόμο για να φτάσεις στο σημείο που ήθελες.

Το φιλικό χτύπημα στην πλάτη που θα χρειαστείς όταν κάτι πάει στραβά θα στο δώσει ο ίδιος σου ο εαυτός. Άντε, ίσως και αυτή η φράση του Νέλσον Μαντέλα: «Στη ζωή ή κερδίζω ή μαθαίνω»

Συντάκτης: Μ. Πατηνιώτη,φοιτήτρια ΜΜΕ και Επικοινωνίας

Για να μη χάσεις το επόμενο post, ακολούθησε τώρα το @epi_pantos στο facebook/instagram.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...