Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: προλεταριάτο

 

Ο Καρλ Μαρξ

  Όταν κάποιος ακούει την λέξη «προλεταριάτο» σίγουρα ανακαλείται στο μυαλό του η μαρξιστική φιλοσοφία και η θέση που κατέχει αυτός ο καθιερωμένος πλέον κοινωνιολογικός όρος. Στο πλαίσιο του κοινωνικοπολιτικού συστήματος του Μαρξισμού ο όρος χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει εκείνους που σε μια καπιταλιστική κοινωνία ανήκουν στην εργατική τάξη, στην τάξη δηλαδή των μισθωτών εργατών, που δεν έχουν έλεγχο στα μέσα παραγωγής και το εισόδημά τους προκύπτει από την πώληση της εργατικής τους δύναμης. Πως, όμως, προέκυψε η συγκεκριμένη λέξη να χρησιμοποιηθεί για να δηλώνεται μια κοινωνική τάξη και ποια είναι η ετυμολογία της;

  Η λέξη «προλεταριάτο» συνδέεται με το προλετάριος, το οποίο προέρχεται από την λατινική λέξη proletarius και, όπως είναι φυσικό, συνδέεται με την αρχαία Ρώμη. Και στα ρωμαϊκά χρόνια η λέξη αυτή επίσης χρησιμοποιούταν για να προσδιορίσει μια κοινωνική τάξη.Βάσει της ταξικἠς διάρθρωσης της αρχαίας Ρώμης proletarii ήταν εκείνοι που άνηκαν στην κατὠτερη κοινωνική και οικονομική τάξη. Η τάξη αυτή δεν υπέκειτο σε φορολογία λόγω της έλλειψης των εισοδημάτων και οι ανήκοντες σε αυτήν διέθεταν καθόλου ή ελάχιστη ιδιοκτησία, με αποτέλεσμα το μοναδικό περιουσιακό τους στοιχείο και ως συνεισφορά  στο κράτος να λογίζονται οι proles τους,δηλαδή οι απόγονοί τους. Φυσικά προσέφεραν τα τέκνα τους προκειμένου να υπηρετήσουν ω στρατιωτές. Συγχρόνως στους κατολόγους απογραφών της Ρώμης καταγράφονταν ως proletarii με τα αρσενικά τέκνα τους να σημειώνονται ως το μοναδικό περιουσιακό τους στοιχείο.
Η πυραμίδα του καπιταλιστικού συστήματος

  Έτσι,  ο Καρλ Μαρξ με τη σειρά του στη διάρκεια του 19ου αιώνα χρησιμοποίησε τον όρο προλετάριοι,ώστε να προσδιορίσει την πιο φτωχή τάξη, οι οποίοι ζουν με το μοναδικό εισόδημά τους που προκύπτει από την χειρωνακτική εργασία τους.

Για να μη χάσεις την επόμενη δημοσίευση, ακολούθησε τώρα το @epi pantos στο facebook/instagram!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...