Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για την Μαντώ Μαυρογένους.

 

✔ Η Μαντώ Μαυρογένους ήταν μια από τις ελάχιστες εξέχουσες γυναικείες μορφές που διακρίθηκαν για την συμβολή τους στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων(1821-1830). Της απένειμαν τον βαθμό της αντιστρατήγου.

✔ Το βαπτιστικό της όνομα ήταν Μαγδαληνή. Από την μεριά του πατέρα της, ο οποίος ασχολούταν με εμπορικές δραστηριότητες, καταγόταν από την  μεγάλη και ονομαστή εύπορη φαναριώτικη οικογένεια των Μαυρογένηδων.

✔ Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση η Μαντώ ήταν εκείνη που πρωτοστάτησε και παρακίνησε τους κατοίκους της Μυκόνου για εξέγερση(η μητέρα της, αν και είχε καταγωγή από την Σπάρτη, ήταν γεννημένη στο νησί).

✔Διοχέτευε μεγάλα χρηματικά ποσά, για να εξοπλίζονται και να επανδρώνονται τα μυκονιάτικα πλοία. Συγχρόνως συμμετείχε σε επιχειρήσεις κατά των Τούρκων  στο Πήλιο, στη Φθιώτιδα και στην Κάρυστο.

✔Είναι αξιοσημείωτη η οικονομική ενίσχυση που προσέφερε η Μαντώ στον Αγώνα. Το 1825 διέθεσε στην ελληνική διοίκηση ομόλογα αξίας 30.000 γροσίων, ώστε να διατεθούν για να λάβει η ίδια μέρος σε επιχειρήσεις εναντίον Τουρκοαιγυπτίων.

✔ Η ένδεια στην οποία είχε περιέλθει λόγω της δράσης της υπέρ του Αγώνα και η εξάντληση των οικονομικώ της πόρων την ανάγκασαν να ξεπουλήσει περιουσιακά αγαθά και ακίνητα της οικογένειάς της στις Κυκλάδες.

✔ Είχε αναπτυχθεί ένα ερωτικό ειδύλλιο μεταξύ της Μαντούς και του στρατηγού Δημήτριου Υψηλάντη, το οποίο είχε ατυχή κατάληξη.

Για να μη χάσεις την επόμενη δημοσίευση, ακολούθησε τώρα το @epi_pantos στο facebook/instagram.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...