Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αφιέρωμα: Η Μεγάλη Χίμαιρα, Μ. Καραγάτσης

  Η Μεγάλη Χίμαιρα του Μ.Καραγάτση αποτελεί έργο- σταθμό, τόσο της νεοελληνικής λογοτεχνίας όσο και του ίδιου του συγγραφέα. Πρόκειται για ερωτικό μελόδραμα στο οποίο ο αναγνώστης παρακολουθεί τη ψυχοσύνθεση της Μαρίνας, μιας παθιασμένης με την ελληνική κλασική παιδεία Γαλλίδας, η οποία έρχεται να ζήσει στην Ελλάδα ερωτευμένη και παντρεμένη με τον Γιάννη, έναν Έλληνα εφοπλιστή.

Η Μαρίνα όντας παγιδευμένη στα δύσκολα παιδικά της χρόνια προσδοκά η γνωριμία της με τον Γιάννη να αποτελέσει γι’ αυτήν την επανεκκίνηση των ονείρων της. Πράγματι, στην αρχή η εγκατάστασή της στη Σύρα βαίνει ομαλά, έως ότου το ναυάγιο της «Μαρίνας», του ενός εκ των δύο πλοίων της οικογενείας των Ρεΐζηδων, θα οδηγήσει στο προσωπικό ναυάγιο της ίδιας της Μαρίνας, αρχής γενομένης με την αποδοκιμαστική αντιμετώπιση της πεθεράς της. Η αποσύνθεση του ονείρου της συνεχίζεται με το να ερωτευτεί τον Μηνά, τον αδελφό του Γιάννη. Και κάπως έτσι η πραγματικότητα μ’ αυτό που είχε ονειρευτεί μοιάζουν σα δύο ξένα, ασυμβίβαστα, σώματα· επιβιώνει το δυνατότερο.

Ο Καραγάτσης μετατρέπει τη Μαρίνα σε χίμαιρα, σκεπάζοντας την έννοια της αγάπης με το πέπλο του κυνισμού. Πλάθουμε τη ψευδαίσθηση ότι πετυχαίνουμε, ερωτευόμαστε, δημιουργούμε πνευματικά, ως ότου όλα να καούν στο παρανάλωμα της στιγμής. Αυτή τη μοιραία στιγμή περιγράφει ο Καραγάτσης, στην οποία η Μαρίνα παρασύρεται από τη δίνη του πάθους, πυροδοτώντας τα παλιά ψυχολογικά της τραύματα και εν τέλει την αυτοκαταστροφή της.

Η Μεγάλη Χίμαιρα μεταξύ άλλων μνημονεύει στις σελίδες της την αρχαία τραγωδία της Μήδειας, η οποία τιμώρησε τον Ιάσονα, γιατί σταμάτησε να την αγαπάει. Η Μαρίνα όντας ψυχωτική τιμώρησε πρώτα από όλους τον ίδιο της τον εαυτό, συμπαρασύροντας ολόκληρη την οικογένεια των Ρεΐζηδων. Ο Ιάσονας τιμωρήθηκε, γιατί κάμφθηκε από το πάθος του, το ίδιο και η Μαρίνα. Τα ερωτήματα γύρω από τα όρια του έρωτα, του πάθους και γενικά της ανθρώπινης φύσης πλανώνται διαρκώς και αορίστως, αφήνοντας το περιθώριο στον αναγνώστη να προβληματιστεί και να δώσει τις δικές του απαντήσεις.

Υπό αυτό το πλαίσιο το φινάλε πάλλεται ανάμεσα στην τραγικότητα και τη λύτρωση. Μια μυθοπλασία που μετουσιώνεται σε ηθοπλασία για μια Μαρίνα- χίμαιρα από τις τόσες της ιστορίας. Ποιο είναι το αμάρτημα της Μαρίνας άραγε; «Μα είμαι άνθρωπος. Συνδυάζω την κορυφαία χυδαιότητα με την κορυφαία νοημοσύνη»(απόσπασμα βιβλίου). 

. «Η Μεγάλη Χίμαιρα» έχει μεταφερθεί αρκετές φορές στο θέατρο. Η τελευταία είναι σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Τάρλοου από το Θέατρο Πορεία. Μάλιστα, το Σάββατο 26/12 και 20.00 μ.μ. ώρα Ελλάδος το θεατρόφιλο κοινό θα μπορεί να απολαύσει την παράσταση μέσω real time live streaming. Για περισσότερες πληροφορίες:  https://poreiatheatre.com/plays/h-megalh-ximaira/

Συντάκτης: Μαρία Πατηνιώτη, φοιτήτρια Επικοινωνίας και ΜΜΕ.

Για να μη χάσεις το επόμενο άρθρο για λογοτεχνία, ακολούθησε τώρα το @epi_pantos στο facebook/instagram!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...