Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ο κουτρούλης


  «Έγινε του κουτρούλη ο γάμος» λέμε στα νέα ελληνικά. Είναι μια συνηθισμένη λαϊκή έκφραση που χρησιμοποιούμε, για να περιγράψουμε συνήθως ευτράπελες καταστάσεις με μεγάλη αναστάτωση, με σαματά και φασαρία, φράση αναλόγη με αυτή που λέμε πως «έγινε χαμός». Πέρυσι το φθινόπωρο ανέβηκε μια ομώνυμη θεατρική παράσταση-κωμωδία με πρωταγνωνιστές την Σμαράγδα Καρύδη και τον Νίκο Κουρή στο Θέατρο Βασιλάκου. Τι σημαίνει, όμως, κουτρούλης και ποιά είναι η ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτήν την φράση;

  Κουτρούλης χαρακτηρίζεται αυτός που έχει πολύ κοντά ή καθόλου μαλλιά, ο κοντοκουρεμένος, ο φαλακρός. Η λέξη αυτή είναι αβέβαιης ετυμολογικής προέλευσης. Είναι μια λέξη των μεσαιωνικών ελληνικών. Μπορεί να σχηματίστηκε από τον συμφυρμό  των λέξεων κούτρα(το κεφάλι, το μέτωπο) και τρούλος ή από τον συμφυρμό των λέξεων κουτσός+τρούλος ή σύμφωνα με άλλη άποψη από τον συμφυρμό των λατινικών λέξεων scutra(ο δίσκος, το πιάτο)+scutula(λατινικό υποκοριστικό της προηγούμενης λέξης). Ενδεχομένως μπορεί να σχηματίστηκε απ΄το επίθετο κουτούλης, το οποίο προέρχεται από την αραβική λέξη qutul, που έχει τη σημασία του κομμένος, κλαδεμένος. 

  Προσπαθήσαμε σύντομα να ιχνηλατήσουμε την ετυμολογική πορεία της λέξης, η οποία, όμως, δε μας βοήθησε να καταλάβουμε πως επικράτησε αυτή η λαϊκή έκφραση. Πρέπει να ψάξουμε βαθύτερα. Μήπως αυτός ο κουτρούλης υπήρξε πραγματικό, ιστορικό πρόσωπο; 

  Ας ταξιδέψουμε στην Μεθώνη του 14ου αιώνα. Εκεί ζει ο άρχοντας Ιωάννης Κουτρούλης ο οποίος συγκατοικεί και συζεί με μη νόμιμο τρόπο με μια γυναίκα, που έχει φύγει από το συζυγικό της σπίτι. Φυσικά το γεγονός αυτό έχει τραβήξει τη προσοχή τόσο της τοπικής κοινωνίας όσο και της εκκλησίας, καθώς αποτελεί σκάνδαλο, όπως μπορούμε να φανταστούμε. Ο Κουτρούλης προσπαθούσε να την παντρευτεί επίσημα και νόμιμα, κάτι που ωστόσο δε του επιτρέπεται και λόγω των αντιδράσεων του πρώτου, νόμιμου συζύγου και λόγω του γεγονότος πως η γυναίκα της υπόθεσης είχε αφοριστεί.

 Τελικά μετά από 17 ολόκληρα χρόνια αναμονής και διαφόρων περιπετειών αναγνωρίστηκε επίσημα το διαζύγιο της γυναίκας με τον πρώτο σύζυγό της και επιτράπηκε στον Κουτρούλη να την παντρευτεί. Ο Κουτρούλης έπειτα τέλεσε τον γάμο του μέσα σε πανηγυρικό κλίμα, με ιδιαίτερη και ασυνήθιστη λαμπρότητα και θόρυβο, που μάλλον θύμιζε περισσότερο γλέντι. Έτσι κυκλοφορούσε από στόμα σε στόμα μέσα στα κουτσομπολιά της εποχής πως ναι, πράγματι επιτέλους έγινε του Κουτρούλη ο γάμος και σταδιακά η φράση αυτή έγινε παροιμιώδης.

  Πολλούς αιώνες αργότερα, στην νεότερη ιστορία του ελληνικού κράτους το 1845 ο Αλέξανδρος Ρίζος-Ραγκαβής, ένας σημαντικός λογοτέχνης, συνέγραψε το θεατρικό έργο 'του Κουτρούλη ο γάμος', μια πολιτική σάτιρα στην οποία στηρίζεται και διακωμωδεί ακριβώς αυτήν την ιστορία. Τέλος, ενδιαφέρον είναι πως μέχρι σήμερα υπάρχει ένα έθιμο αποκριάτικο στη Μεθώνη, το έθιμο του γάμου του Κουτρούλη την Καθαρά Δευτέρα. Σε αυτό το έθιμο εν είδει καρναβαλιού, όπως είναι φυσικό, πραγματοποιείται μια αναπαράσταση του γεγονότος και ακολουθούν χοροί, φαγητό και γλέντι.

Θυμήσου να ακολουθήσεις το @epi_pantos in facebook/instagram!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...