Read it: Η πανούκλα, Αλμπέρ Καμύ

Περίληψη

  Ο πόλεμος -αυτή η «μαύρη πανούκλα»- ξεσπά στην Ευρώπη. Η Γαλλία σπαράζει στις όχθες του Σομ και του Λουάρ, εκατομμύρια οι αιχμάλωτοι στα κρεματόρια. Ο πόλεμος κάνει πιο έντονο τον χωρισμό, την απουσία, την αρρώστια, την ανασφάλεια. Μήπως, όμως δεν είμαστε πάντα υπό απειλήν αποκομμένοι, εξόριστοι, σαρακοφαγωμένοι όπως το φρούτο από το σκουλήκι; Η «Πανούκλα», το δεύτερο μετά τον «Ξένο» μεγάλο μυθιστόρημα του Καμύ, καταγράφει τη συμπεριφορά των ανθρώπων σ' έναν κόσμο που μοιάζει χωρίς σκοπό και μέλλον, σ' έναν κόσμο πνιγηρής επανάληψης και μονοτονίας. Κι αυτό που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους δεν είναι η αυτοκρατορία της σάρκας τους, αλλά οι σιωπές, οι κρυφές πληγές τους, οι σκιές που ρίχνουν στις προκλήσεις της ζωής.( Σημείωση: η περίληψη προέρχεται από το οπισθόφυλλο του βιβλίου των εκδόσεων Καστανιώτης)

 Μια άποψη για το βιβλίο

 Οπωσδήποτε η κατάσταση που περιγράφεται στο μυθιστόρημα του Καμύ φέρει αρκετές , σε τρομακτικό επίπεδο θα έλεγα, ομοιότητες με τις πρωτόγνωρες συνθήκες που βιώνουμε αυτήν την περίοδο λόγω της πανδημίας. Τα θύματα διαδέχονται το ένα το άλλο. Ο κόσμος τρομοκρατείται. Κλείνουν τα σχολεία. Η αρρώστια καταντάει ανεξέλεγκτη και δεν υπολογίζει ηλικία ούτε κάνει κοινωνικές διακρίσεις. Άνθρωποι απελπισμένοι με επαναστατική διάθεση θα προσπαθήσουν να πάνε κόντρα στον νόμο. Οι μετακινήσεις διακόπτονται και μια πόλη περνάει σε καθεστώς καραντίνας. Η πολιτεία αναγκάζεται να προβεί στην λήψη αυστηρών μέτρων.

  Υπό την έννοια αυτή το συγκεκριμένο βιβλίο είναι περισσότερο επίκαιρο από ποτέ και αξίζει να το διαβάσει κανείς. Πέρα, όμως, από αυτήν την πρώτη προσέγγιση του, σε ένα δεύτερο επίπεδο ερμηνείας και εμβάθυνσης η «Πανούκλα» αποτελεί ένα αλληγορικό βιβλίο. Μπορεί να έχει ως σημείο εκκίνησης τον μαύρο θάνατο, ωστόσο η συγγραφή της συμπίπτει με την άνοδο του ναζισμού. Γι’αυτόν τον λόγο βρίθει συμβολισμών που αφορούν και καυτηριάζουν τα απολυταρχικά καθεστώτα.

 Συγχρόνως, δεν παύει να είναι ένα έργο διαχρονικό. Ανεξαρτήτως χωροχρονικού πλαισίου πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος εξάπλωσης μιας «πανούκλας», πραγματικής ή συμβολικής, και πάντα θα υπάρχουν ήρωες, φανεροί ή αφανείς, που θα αγωνίζονται για να αναχαιτίζουν την επέκτασή της. Είναι σαφώς ένα μυθιστόρημα που πυροδοτεί την σκέψη, τον προβληματισμό, και επιδέχεται πολλές διαφορετικές ερμηνείες. Αξιοσημείωτο, τέλος, είναι το μήνυμα που περιλαμβάνει στην κατακλείδα του: η πανούκλα, κυριολεκτικά ή μεταφορικά εκληφθείσα, περιορίστηκε, ωστόσο τίποτα δεν είναι οριστικό, αλλά χρειάζεται διαρκής επαγρύπνηση.

Remember to: follow in facebook/instagram @epi_pantos