Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

It's movie time: Midnight in Paris

  Αν είσαι fan των ρομαντικών comedy, τότε η ταινία «Μεσάνυχτα στο Παρίσι» (Midnight in Paris, 2011) σε σενάριο και σκηνοθεσία του Woody Alen είναι ό,τι πρέπει για σένα. Το story επικεντρώνεται στον ρομαντικό χολυγουντιανό σεναριογράφο Gil Pender (Owen Wilson) που προσπαθεί να δοκιμάσει το ταλέντο και τη τύχη του ως συγγραφέας. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδίου διακοπών του στο Παρίσι με την αρραβωνιαστικιά του (Rachel McAdams) αποφασίζει ένα βράδυ να παραμερίσει τη παρέα του και να κάνει ο ίδιος μόνος του έναν μεταμεσονύχτιο περίπατο στην πόλη των φώτων. Έτσι, θα έρθει αντιμέτωπος με κάτι μαγικό: κάθε βράδυ με έναν μυστηριώδη τρόπο θα μεταφέρεται στο Παρίσι της δεκαετίας του 1920, την εποχή της Belle Epoque.

  Είναι μια ανάλαφρη, τρυφερή και ευχάριστη ταινία που συνδυάζει και στοχαστικό χαρακτήρα γύρω από το θέμα της αναπόλησης περασμένων χρυσών εποχών και ονείρων που έχουν πια σβήσει. Ο κεντρικός χαρακτήρας που φλερτάρει με είδωλα του παρελθόντος καταλήγει τελικά να είναι ερωτευμένος στο παρόν. Εικόνες από το αιώνια μαγευτικό και γοητευτικό Παρίσι συμπλέκονται με σημαίνουσες προσωπικό-τητες των αρχών του 20ου αιώνα. Αξιομνημόνευτο είναι και το ιδιαίτερα πρωτότυπο σενάριό του, στοιχείο που εξασφάλισε στην ταινία ένα όσκαρ και μια χρυσή σφαίρα. Είναι, επίσης, αδύνατον να μην αναφέρει κανείς την σαγηνευτική παρουσία της Marion Cotilliard.



Ετικέτες

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα