Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για την Θεοδώρα

 

✔ Η Θεοδώρα(500/503;-548μ.Χ.) ήταν Βυζαντινή αυτοκράτειρα και σύζυγος του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Ά.
✔ Ήταν ταπεινής κοινωνικής καταγωγής. Ο πατέρας της ήταν αρκουδιάρης σε τσίρκο και η μητέρα της κατά πάσα πιθανότητα ηθοποιός.
✔ Ξεκίνησε ως κωμική ηθοποιός στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης, όπου διασκέδαζε τα πλήθη, κυρίως υπόκοσμο που αναζητούσε φθηνή διασκέδαση. Στη συνέχεια η Θεοδώρα εκμεταλευόμενη την ομορφιά της έγινε πόρνη πολυτελείας, παρέχοντας τις υπηρεσίες της σε στρατιώτες και δούλους.
✔ Κατάφερε να ξεφύγει από την φτωχική ζωή της και ανήλθε κοινωνικά, όταν έγινε η ερωμένη του  Εκήβολου, βυζαντινού αξιωματούχου και κυβερνήτη της Πενταπόλεως στην Αφρική. Απέκτησε μαζί του το μοναδικό της παιδί, χώρισαν και επέστρεψε ξανά στην Κων/πολη.
✔ Τότε γνώρισε τον για πολλά χρόνια μεγαλύτερό της Ιουστινιανό, συγκλητικό και ανιψιό του αυτοκράτορα Ιουστίνου, ο οποίος την ερωτεύτηκε παράφορα. Από εκεί και ύστερα ο δρόμος άνοιξε για την περαιτέρω άνοδο της Θεοδώρας στον θρόνο. Ο Ιουστινιανός την παντρεύτηκε το 523, παρά τις αντιδράσεις της τάξης του και της αυτοκράτειρας Ευφημίας.
✔ Σὐμφωνα με τους μελετητές ως αυτοκράτειρα η Θεοδώρα επέδειξε ισχυρή θέληση, ηγετικό πνεύμα συμβουλεύοντας συχνά τον Ιουστινιανό. Ο ρόλος της στην καταστολή της Στάσης του Νίκα ήταν καθοριστικός, καθώς κατάφερε να πείσει τον Ιουστινιανό να μην εγκαταλείψουν την Πόλη, όπως σκεφτόταν εκείνος, αλλά να στείλει τα στρατεύματα, για να καταπνίξει την λαϊκή εξέγερση. Επίσης, με μία σειρά μέτρων προσπάθησε να αναβαθμίσει τη θέση της γυναίκας στο Βυζάντιο.
✔ Η εντυπωσιακή κοινωνική της εξέλιξη από πόρνη του Ιπποδρόμου σε αυτοκράτειρα του Βυζαντίου είχε ως αποτέλεσμα να της χαρἰσει ξεχωριστή θέση στην Ιστορία και να κεντρίζει μέχρι σήμερα το ενδιαφέρον των μελετητών και όχι μόνο.

Remember to: follow in facebook/instagram @epi_pantos

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...