Read it: Το όνομα του ρόδου, Ουμπέρτο Έκο

 

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το εμβληματικό πρώτο μυθιστόρημα του Ουμπέρτο Έκο που του χάρισε το εισιτήριο για το πάνθεο των κορυφαίων διανοητών της λογοτεχνίας. 

Θες να κάνεις φιλοσοφία; Γράψε ένα μυθιστόρημα.

Η προτροπή ανήκει στον Αλμπέρ Καμύ και φαίνεται ότι ακριβώς αυτήν αποφάσισε να ακολουθήσει ο Ουμπέρτο Έκο όταν, πριν από σαράντα χρόνια, ήδη καθιερωμένος ως ακαδημαϊκός, στοχαστής και δοκιμιογράφος, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο χώρο της μυθοπλασίας με «Το Όνομα του Ρόδου».

Έργο συγκεντρωτικό και φυγόκεντρο, καμωμένο από μια ετερόκλητη πρώτη ύλη που η εύθυμη μαεστρία του Έκο καταφέρνει να συναρμόσει δημιουργικά, Το «Όνομα του Ρόδου» εξακολουθεί να μας σαγηνεύει ακριβώς εξαιτίας αυτής της απροσδιόριστης μορφής που του επιτρέπει να διατελεί στα όρια ανάμεσα στο μυστηριώδες και το αυτονόητο, το αποκρυμμένο και το προφανές, το περιπετειώδες και το αφηρημένο ή το ιδεολογικό.

Ελλειπτικό επειδή είναι σωρευτικό ιδιαίτερων ιστορικών -και όχι μόνο- γνώσεων και πληροφοριών, γκρίζο επειδή είναι πλήρες χρωμάτων και ενός απρόσμενου διακόσμου, ανεπίκαιρο και διαχρονικό επειδή εγκαθίσταται σε χρονικές τομές και εγγράφει την αστυνομική, καταιγιστική του πλοκή μέσα στην Ιστορία, το πρώτο μυθιστόρημα του Έκο λειτουργεί, πλέον, ως σημείο αναφοράς για την παγκόσμια λογοτεχνία.

 

Μια άποψη για το βιβλίο

Στο Όνομα του Ρόδου βρισκόμαστε μπροστά στην επιτομή του μυθιστορηματικού μυστηρίου και του φιλοσοφικού στοχασμού. Ο σπουδαίος διανοητής Ουμπέρτο Έκο καταφέρνει αυτό που λίγοι θα μπορούσαν. Μας μεταφέρει σε έναν μεσαιωνικό κόσμο περιγράφοντας όλες τις γκρίζες πινελιές με μεγάλη μαεστρία.

Πίσω απ’ την ευφάνταστη και καλά δομημένη περιπέτεια ο Έκο εγείρει το στοχασμό για υπαρξιακά ζητήματα. Ο πλούτος των λέξεων, των γνώσεων και των απόκοσμων «γοτθικών» σκηνών συνεπικουρούν στη δημιουργία ενός αριστοτεχνήματος.

Θρυαλλίδα όλων ένα απαγορευμένο βιβλίο του Αριστοτέλη. Το τελευταίο αντίγραφο της Ποιητικής του είναι αφιερωμένο στην κωμωδία. Σε έναν κόσμο, όμως, τυφλής πίστης, μισαλλοδοξίας και σκοτεινής «σοβαροφάνειας» η κωμωδία και το γέλιο πρέπει πάση θυσία να εξοριστούν ή αν όχι να εξοριστούν, να βρίσκονται κρυμμένα στα έγκατα κάποιας πέτρινης γκρίζας βιβλιοθήκης. Για όποιον τολμήσει να αναζητήσει τον «απαγορευμένο καρπό» η ποινή είναι θάνατος.

Συντάκτης: Κων/νος Πέττας, φοιτητής Φιλολογίας-Συγγραφέας