Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

It's movie time: 007 Dr.No

   Σαν σήμερα το 1962 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες και συστήθηκε στον κόσμο ο πράκτορας 007 ως «Μποντ, Τζέιμς Μποντ». Ήταν 5 Οκτωβρίου του 1962 όταν κυκλοφόρησε η πρώτη ταινία της μακροβιότερης στην ιστορία του κινηματογράφου κατασκοπευτική σειράς, βρετανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τέρενς Γιανγκ, βασιζόμενη στο μυθιστόρημα του Ίαν Φλέμινκγ με τίτλο Dr.No. Φυσικά ο λόγος γίνεται για την ταινία James Bond Agent 007, Dr.No.

  Ο πρώτος James Bond ενσαρκώνεται από τον Sean Connery, ρόλος που θα σημαδέψει και θα συνοδεύει την καριέρα του μέχρι το τέλος της. Η πρώτη Bond Girl φυσικά δεν είναι άλλη παρά η Ursula Andress, που σαν άλλη Αφροδίτη αναδύεται από τα νερά της Καραϊβικής και σαγηνεύει το ανδρικό κοινό της δεκαετίας του 1960, ενώ ο πρώτος επίσημα κακός της σειράς, o μοχθηρός επιστήμονας με τα μεταλλικά χέρια, o Dr.No, ερμηνεύθηκε από τον Joseph Wiseman.



  Στην ταινία ο Bond στέλνεται στην Τζαμάικα για να διερευνήσει την εξαφάνιση ενός έτερου Βρετανού πράκτορα. Οι έρευνές του θα τον οδηγήσουν την αποκάλυψη της τρομοκρατικής οργάνωσης Spectre, που σχεδιάζει να εμποδίσει το αμερικανικό διαστημικό πρόγραμμα.

  Η ταινία αυτή οπωσδήποτε είναι εμβληματική, διότι, παρά την καλλιτεχνική της αξία, εισάγει πολλά από τα αντιπροσωπευτικά αρχετυπικά χαρακτηριστικά της σειράς όπως είναι η εγκληματική οργάνωση Spectre, που εμφανίζεται και σε μετέπειτα ταινίες, το μουσικό cover της ταινίας, η εμφάνιση του ήρωα στην κάννη ενός όπλου στους τίτλους της ταινίας, η σκηνή που ο πράκτορας 007 συστήνεται με την διάσημη ατάκα «Bond, James Bond», η συμπληρωματική παρουσία μιας ιδιαίτερα γοητευτικής γυναίκας στο πλευρό του πρωταγωνιστή. Επίσης, προωθείται η κινηματογραφική μόδα με τις κατασκοπικές ταινίες με μυστικούς πράκτορες, οι Spy movies.

  Αποτελεί μια κλασική ταινία, που κάθε λάτρης του είδους πρέπει να έχει δει.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...