«Η Ιστορία εκδικείται, δεν επαναλαμβάνεται».

 

   Μια από τις πιο θεμελιώδεις παραδοχές που συχνά προβάλλεται και στην εκπαιδευτική πρακτική, για να αιτιολογηθεί η περίοπτη θέση που κατέχει το μάθημα της Ιστορίας στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, είναι πως «η Ιστορία επαναλαμβάνεται». Ίσως πιο ορθή να είναι μία εναλλακτική διατύπωση της που εκφράστηκε από την Ελληνίδα βυζαντινολόγο, την Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ. Η ιστορικός σε πρόσφατη συνέντευξή της για την έκδοση του νέου βιβλίου της «Ο Μέγας Αλέξανδρος των Βυζαντινών» ερωτηθείσα για τον τρόπο διδασκαλίας της ιστορίας μεταξύ άλλων υποστήριξε πως: «Όταν δεν ξέρεις ιστορία, η ιστορία εκδικείται. Δεν επαναλαμβάνεται. Εκδικείται.»

   Μπορεί σήμερα η Δικαιοσύνη να προέβη σε μία σχεδόν εξ’ολοκλήρου καταδικαστική απόφαση του νεοναζισμού, που στην ελληνική περίπτωση λαμβάνει σάρκα και οστά στη μορφή μιας εγκληματικής οργάνωσης που εξελέγη ως πολιτικό κόμμα  στο Ελληνικό Κοινοβούλιο τη δεκαετία που διανύσαμε, ωστόσο, κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες η πυρκαγιά του φασισμού και του ναζισμού μπορεί να αναζωπυρωθεί. Και ο μοναδικός υπαίτιος θα είναι ο ελληνικός λαός με την αμάθεια και την έλλειψη ιστορικής παιδείας του. Το τότε με το τώρα διαφέρει λιγότερο από όσο νομίζουμε.

   Τη δεκαετία του 1930 η Γερμανία μαστίζεται από την οικονομική ύφεση, την ανεργία, τη πληγωμένη εθνική συνείδησή της λόγω της ατιμωτικής της ήττας στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. Η έλλειψη εμπιστοσύνης του Γερμανικού λαού στην κυβέρνησή τους είναι διάχυτη. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ευνοήθηκε η άνοδος του νέου ηγέτη του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος, του Αδόλφου Χίτλερ, ο οποίος υπόσχεται  μια νέα και καλύτερη, ένδοξη Γερμανία. Στις εκλογές του 1924 αποσπά μόνο το 3% των ψήφων. Λίγα χρόνια αργότερα στις εκλογές του 1932 κερδίζει το 33% των ψήφων. Τα ακόλουθα αυτού είναι γνωστά σε όλους.

 Παρόμοιες συνθήκες οικονομικής ύφεσης και γενικευμένης δυσαρέσκειας, αγανάκτησης και δυσπιστίας  του λαού επικρατούσαν και στην Ελλάδα στις εκλογές του Ιουνίου του 2012, όταν η Χρυσή Αυγή απέσπασε κάτι λιγότερο από το 7% των ψήφων και εισήλθε στη Βουλή των Ελλήνων ως 5^ο κόμμα, ενώ στις επόμενες εκλογές του 2015 αποτελούσε το 3^ο κόμμα του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Πρόκειται για ένα ποσοστό ψήφων διόλου αδιάφορου, καθώς αντιστοιχεί σε κάτι λιγότερο από μισό εκατομμύριο Έλληνες που ασπάζονται την ιδεολογία τους είτε συνειδητά είτε λόγω αμάθειας είτε λόγω ανθρώπινης μωρίας. Τα φαινόμενα και τα περιστατικά βίας, ρατσισμού, φασισμού, μισαλλοδοξίας, ξενοφοβίας  που πυροδοτήθηκαν και ακολούθησαν έκτοτε, με αποκορύφωμα τη δολοφονία Φύσσα, είναι επίσης γνωστά.

   Ο ελληνικός λαός επέτρεψε και άφησε να δολοφονηθεί ένας νεαρός ράπερ. Στο πρόσωπό του και στην θυσία του εκφράστηκε η εκδίκηση της Ιστορίας. Μπορεί αυτή τη φορά η Δικαιοσύνη να επικράτησε, αυτό, όμως, δε σημαίνει τερματισμός, ούτε εφησυχασμός. Απαιτείται νηφαλιότητα, επαγρύπνηση και εγρήγορση. Διαφορετικά η ρομφαία της Ιστορίας θα χτυπήσει ξανά!