Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: Τζορτζ Ουάσιγκτον

 

✔ Ο Τζορτζ Ουάσιγκτον(George Washington 1732- 1799) υπήρξε ένας από τους ιδρυτές και ο πρώτος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

✔ Αρχικά δεν ήταν υπέρ της ιδέας της ανεξαρτησίας των αμερικανικών αποικιών. Όταν, όμως, οι σχέσεις αμερικανών αποίκων και Αγγλίας επιδεινώθηκαν, άρχισε να επιδεικνύει ιδιαίτερο ζήλο και αφοσίωση στην ιδέα της επανάστασης και εντάχθηκε στους ηγετικούς της κύκλους.

✔ Το 1775 στην ἐναρξη της αμερικανικής επανάστασης εξελέγη αρχιστράτηγος των επαναστατικών δυνάμεων από αντιπροσώπους των αποίκων.

✔ Δεν διέθετε πείρα σε στρατιωτικά καθήκοντα μεγάλης εμβέλειας, όπως αυτό που κλήθηκε να υπηρετἠσει. Για το λογο αυτό δέχτηκε επιθέσεις από συμπατριώτες του και επικρίσεις από ιστορικούς. Σε κάθε περίπτωση, έδειξε αποφασιστηκότητα, θάρρος, αφοσίωση και δημιούργησε έναν επαναστατικό στρατὀ πειθαρχημένο. Σημείωσε σημαντκές πολεμικές επιτυχίες με πιο αξιοσημείωτη την παρἀδοση των βρετανικών δυνάμεων στο Γιόρκταουν της Βιρτζίνια τον Οκτώβριο του 1781, σηματοδοτώντας τη λήξη του πολέμου.

✔ Ως πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν νηφάλιος και προσεκτικός. Μολονότι η κυβέρνησή του αποτελούταν από άτομα που αντιπροσώπευαν όλες τις πολιτικές τάσεις και συχνά προέκυπταν διαφωνίες των αντιτιθέμενων παρατάξεων, ο ίδιος φρόντιζε να μην εμπλέκεται σε αυτές.

✔ Όσον αφορά στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής τασσόταν υπέρ της ουδετερότητας των ΗΠΑ, χωρίς να εμπλέκονται ή να αναπτύσσουν ιδιαίτερους δεσμούς με οποιαδἠποτε άλλη χώρα.

✔ Ο ίδιος ταλαιπωρούταν από οδοντικά προβλήματα(πόνοι, ουλίτιδα, δόντια που πέφτουν). Αυτό είχε ως αποτελέσμα την δημιουργία μιας απωθητικής του εικόνας. Αναπτύχθηκαν διάφορες φημολογίες γύρω από το υλικό με το οποίο ήταν κατασκευασμένη η οδοντοστοιχία του, μεταξύ αυτών το ξύλο, οστά ιπποποτάμου, ανθρώπινα δόντια, ελεφαντόδοντο, χρυσό μεταλλικό σύρμα κ.α.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...