Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

It's movie time: Marriage Story


  Το Marriage Story(Ιστορία Γάμου, 2019) σε σκηνοθεσία του Νόα Μπάουμπακ αποτελεί μια ιδανική επιλογή για δραματική ταινία. Παρακολουθούμε ένα παντρεμένο ζευγάρι που βρίσκεται σε διαδικασία διαζυγίου και, ενώ η σχέση τους καταρρέει, καταβάλλουν κάθε προσπάθεια να προστατέψουν το παιδί τους από τον χωρισμό. Η Νικόλ(Σκάρλετ Τζοχάνσον) είναι μία πολλά υποσχόμενη ηθοποιός, μεγαλωμένη στο Λος Άντζελες, που ερωτεύεται και τελικά ακολουθεί στην Νέα Υόρκη τον θεατρικό σκηνοθέτη και σύζυγό της Τσάρλι(Άνταμ Ντράιβερ). Εκεί καταφέρνει να καταξιωθεί, μεγαλώνει τον γιο της και φαινομενικά όλα δείχνουν κα-λά, όταν εκείνη ζητά διαζύγιο. Οι αρχικά φιλικές διαθέσεις της τελικά καταλήγουν επιθετικές από τη στιγμή που μετακομίζει πάλι πίσω στην δυτική ακτή και προσλαμ-βάνει μία ιδιαίτερα ικανή και σκληροπυρηνική δικηγόρο(Λόρα Ντερν).

    Η ταινία κατά τη γνώμη μου καταφέρνει να κρατήσει τις ισορροπίες προβάλλοντας εξίσου και τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές χωρίς να γίνεται μεροληπτική υπέρ της υιοθέτησης της μίας ή της άλλης μεριάς. Νομίζω πως επιτυγχάνεται μια ευαίσθητη και γεμάτη ανθρωπιά ματιά στην απώλεια της οικειότητας και της χημείας ενός ζευγαριού, που τελικά μετατρέπεται στο τέλος του έρωτα και στην κατάρρευση της ίδιας της σχέσης. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης άντλησε μαρτυρίες και πήρε συνεντεύξεις τόσο από οικείους και φίλους του, όσο και από νομικούς, για να εμβαθύνει στο θέμα.

   Φυσικά πρέπει να τονιστούν οι οσκαρικές και συγκλονιστικές ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών, ενώ εξαιρετική είναι και η Λόρα Ντερν στον ρόλο της σκληρής δικηγόρου, για τον οποίο και απέσπασε το Όσκαρ Β΄γυναικείου καλύτερου ρόλου. Ειδικότερα, η Τζοχάνσον καταφέρνει να εμπλουτίσει το ρεπερτόριό της και να απεμπλακεί από το μοτίβο της σέξυ μοιραίας γυναίκας, το οποίο έχουμε συνηθίσει να ενσαρκώνει. Από κάθε άποψη είναι μια ταινία που αξίζει να δει κανείς.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...