«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

It's movie time: The Help

   Το The Help (2011) είναι δράμα αμερικανικής παραγωγής σε σκηνοθεσία του Tate Taylor με ευαίσθητη θεματική που επικεντρώνεται στο θέμα του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων. Στο Μισισίπι του 1963 η 22χρονη Σκίτερ μόλις έχει τελειώσει το κολλέγιο και επιστρέφει πίσω στην οικογένειά της. Έχοντας φιλοδοξίες να γίνει συγγραφέας σύντομα παίρνει την απόφαση να πάρει συνεντεύξεις από τις μαύρες υπηρέτριες που δουλεύουν στα σπίτια των λευκών αστών της κωμόπολης και που αφιερώνουν την ζωή τους στην ανατροφή των παιδιών των εύπορων οικογενειών. Ωστόσο, αυτή της η απόφαση θα συνταράξει και θα προκαλέσει τη δυσαρέσκεια της κλειστής κοινότητας. 

   Πρόκειται για μία ταινία βασιζόμενη στο ομώνυμο best seller της Kathryn Stockett, η οποία προσπάθησε να αποδώσει την κοινωνική αναταραχή που επικρατούσε στον αμερικανικό νότο τη δεκαετία του 1960. Οι ερμηνείες των Viola Davis και Octabia Spencer, που υποδύονται τις δύο κεντρικές έγχρωμες υπηρέτριες της ταινίας, προσω-πικά τις θεωρώ αντάξιες των περιστάσεων. Συμπαθητική είναι η Emma Stone στον ρόλο της νεαρής συγγραφέως, ενώ η Bryce Dallas ενσαρκώνει θαυμάσια την «αρχηγό» των καθωσπρέπει κυριών της λευκής αστικής τάξης.

   Συνολικά κατά την προσωπική μου εκτίμηση αποτελεί μια καλή και συγκινητική ταινία που συνιστώ στον καθένα να την δει ανεπιφύλακτα. Ενδεχομένως να μην ακούγονται όσο θα μπορούσαν να ακουστούν οι φωνές και οι προσωπικές μαρτυρίες των έγχρωμων υπηρετριών, ενώ δεν προβαίνουν σε καταθέσεις ψυχής, κάτι που θα μπορούσε να συμπληρώσει την εικόνα της εποχής που η ταινία προσπαθεί να προ-βάλει. Συγχρόνως, παραμερίζονται και σχεδόν εκλείπουν οι ανδρικές φιγούρες που, με βάση τις μαρτυρίες της εποχής, κακομεταχειρίζονταν σωματικά ή και σεξουαλικά τις έγχρωμες υπηρέτριές τους. Ως εκ τούτου, θεωρώ πως το The Help αποτυπώνει κάπως αμβλυμένες πτυχές της πραγματικότητας μιας εποχής και δεν επιχειρεί μια συνολική ανασύσταση, στοιχείο που βρίσκεται στον πυρήνα της κριτικής που ασκή-θηκε στην ταινία. Αυτό, όμως, απλά στερεί κάποια πράγματα από μία καλή ταινία, που θα μπορούσε να ήταν καλύτερη.