Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Politics: Μεγάλος Περίπατος-expectation vs reality


 Αρχικά ως σημείο αφετηρίας μας πρέπει να είναι η εξής διαπίστωση: οφείλει κανείς να αναγνωρίσει πως η συγκεκριμένη μεγαλόπνοη πρωτοβουλία που αφορά την ανάπλαση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας είναι αναμφίβολα αξιόλογη και θετική. Εμφανής, νομίζω, είναι η πολιτική πρόθεση του δήμαρχου της Αθήνας, Κώστα Μπακογιάννη, να παράγει έμπρακτα ουσιαστικό πολιτικό έργο. Μέσω αυτού επιδιώκει να συνδέσει την θητεία του με ένα μεγαλεπήβολο οικοδομικό έργο αναμόρφωσης της πρωτεύουσας που θα μείνει παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές Αθηναίων.

   Ωστόσο, σε ένα τόσο φιλόδοξο και πολλά υποσχόμενο έργο, που σκοπεύει να προσδώσει «ευρωπαϊκό αέρα» στην πόλη της Αθήνας, δε χωρούν πολλά περιθώρια για λανθασμένους χειρισμούς, απροσεξίες και προχειρότητες. Μπορεί να έχει το θάρρος και την ειλικρίνεια ο δήμαρχος Αθηνών να παραδεχτεί πως ο Μεγάλος Περίπατος στην Πανεπιστημίου «βγήκε και δεν βγήκε», παραδοχή που τιμάει τον ίδιο ως πολιτικό άνδρα, όμως, δηλώσεις πως το έργο που προηγήθηκε τους προηγούμενους μήνες αποτελούσε μια προσομοίωση, «ένα πρόχειρο και κυρίως προσωρινό τρόπο για να τραβήξουμε τις γραμμές του έργου» είναι εύλογο να μην ικανοποιούν την αθηναϊκή κοινή γνώμη, σε σημείο που να αποδεικνύονται κατώτερες των περιστάσεων. Ακόμα και αν μια πρώτη εφαρμογή λαμβάνει χώρα πιλοτικά και δοκιμαστικά, είναι αναγκαίο να έχει προηγηθεί προσεκτικός και διεξοδικός σχεδια-σμός, που να λαμβάνει υπόψη του την συχνά χαοτική και ασφυκτική κυκλοφοριακή κατάσταση που επικρατεί στο κέντρο της πρωτεύουσας, ώστε να αποφευχθούν δυσ-λειτουργίες. Όταν έχουν προηγηθεί και εξακολουθούν να υπάρχουν εξαγγελίες για την εξ’ολοκλήρου αναβάθμιση μιας πόλης, όταν «πάμε για κάτι καινούργιο», δεν υπάρχει χώρος για δηλώσεις περί προχειρότητας και προσωρινού, ειδικά αν λάβει κα-νείς υπόψη του το οικονομικό κόστος αυτής της «πιλοτικής εφαρμογής».

   Κλείνοντας, πρέπει να επισημάνουμε πως σε κάθε περίπτωση έχουμε να κάνουμε με ένα έργο που βρίσκεται σε μια διαδικασία σταδιακής εξέλιξης. Ορισμένες αστοχί-ες που μπορεί να έχουν γίνει σε επίπεδο εφαρμογής ή επικοινωνιακής διαχείρισης δε προδικάζουν το οριστικό αποτέλεσμα μιας τέτοιας πρωτοβουλίας.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα» της Άννας Κοντολέων: ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, το διαφορετικό

  Αυτή η υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και ασφάλειας έχει ολοκληρωτικά χαθεί. Τώρα πια είμαι μόνος μου και μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά δεν υπάρχει τίποτα και κανένας. Νιώθω κουρασμένος, εξαντλημένος, σαν να έχουν περάσει από πάνω μου εκατό χρόνια. Παντού γύρω μου σκοτάδι και σιωπή. Νιώθω άβολα. Φοβάμαι [1] .   Πόσο υγιές είναι για έναν έφηβο να αισθάνεται έτσι; Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί όμορφα και σιγουριά για τον εαυτό του και το αύριο; Πώς; Ποιος θα τον βοηθήσει, αν δε μιλήσει και δεν   εξηγήσει πώς νιώθει;   Μπορεί να παραδεχτεί ότι αισθάνεται μόνος κι εγκαταλελειμμένος; Είναι σε θέση να ομολογήσει πως τα πάντα γύρω του αλλάζουν κι εκείνος χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες; Ή κανείς δε θα τον προσέξει; Είναι δυνατόν να αφήσει πίσω του την παλιά του ζωή και να ξαναρχίσει απ’ το μηδέν;   Ο νους του Μάνθου ταλανίζεται από αρνητικές σκέψεις από τη στιγμή που οι γονείς του του ανακοινώνουν πως θα πρέπει να μετακομίσουν από ...

Άνθρωποι που άφησαν ιστορία: 7 σημεία για τον Ίωνα Δραγούμη

  ✔ Ο Ίωνας Δραγούμης(1878-1920) υπήρξε σημαντικός Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. ✔ Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εθνικών υποθέσεων και πρωτοστάτης στην οργάνωση των ελληνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στην περιοχή της Μακεδονίας κατά των Βουλγάρων Κομιτατζήδων  τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα(1904-1908). ✔ Υπηρέτησε ως υποπρόξενος  ή πρόξενος σε διάφορες περιοχές(Μοναστήρι, Σέρρες, Αλεξάνδρεια και αλλού) προωθώντας τα ελληνικά συμφέροντα. ✔ Φοβόταν τον σλαβικό κίνδυνο και γι'αυτό υποστήριξε θερμώς τις ελληνικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας σε συνεργασία με τον γαμπρό του, Παύλο Μελά. ✔ Αρχικά ήταν οπαδός και υποστηρικτής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, όμως, στράφηκε εκαντίον του και εντάχθηκε στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση, επειδή διέκρινε κατά τη γνώμη του στην άσκηση της πολιτικής του ενδείξεις εθνικής υποτέλειας και αυταρχισμού. Σχετκά με το όραμα του Βενιζέλου για ένταξη των ελληνικών πληθυσμών και ενσωμάτωση της...

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία: ελπίδα

    Όπως έχουμε ξαναεπισημάνει στο επί παντός blog, είναι πραγματικά τουλάχιστον συναρπαστικό να εξερευνά κανείς τις διαδρομές που μπορεί να έχει ακολουθήσει μια λέξη μέσα στο βάθος των αιώνων ή ψάχνοντας να ανακαλύπτει πως λέξεις από διάφορες σύγχρονες γλώσσες ανήκουν τελικά, αν τις εξετάσουμε προσεκτικά, στην ίδια γλωσσική οικογένεια.   Ελπίδα. Μια πολύ συνηθισμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη του καθημερινού μας λόγου. Η λέξη με την σημερινή της μορφή σχηματίστηκε στα μεσαιωνικά ελληνικά και φυσικά προέρχεται από το αρχαιοελληνικό τριτόκλιτο ουσιαστικό ἐλπίς,-ίδος, ουσιαστικό που συναντάται ήδη στα ομηρικά κείμενα. Το ουσιαστικό ''ελπίδα'' ανάγεται στο ομηρικό ρήμα '' ἔλπομαι'' που σημαίνει ''ελπίζω, προσδοκώ'' και σε αυτό ενυπάρχει η ινδοευρωπαϊκή ρίζα  *wel- που σημαίνει ''θέλω''.   Από αυτήν την ινδοευρωπαϊκή ρίζα είναι που έχουν σχηματιστεί ένα σωρό λέξεις σε διάφορες σύγχρονες γλώσσες , οι οποίες φυσικά είναι...